हे आणखी एक पाऊस गाणे ऐकुया..हे एक बाउल गाणे आहे..ह्या गाण्यात रवींद्र नाथानी अशी कल्पना केली कि हे भरून आलेले ढग बाउल आहेत आणि ते सारे आपल्याच धुंदीत, आपल्याच तालात एकतारा वाजवत पावसाचे गाणे गात विहरत आहेत…..
বাদল-বাউল বাজায় রে একতারা–
সারা বেলা ধ’রে ঝরোঝরো ঝরো ধারা॥
জামের বনে ধানের ক্ষেতে আপন তানে আপনি মেতে
নেচে নেচে হল সারা॥
ঘন জটার ঘটা ঘনায় আঁধার আকাশ-মাঝে,
পাতায় পাতায় টুপুর টুপুর নূপুর মধুর বাজে।
ঘর-ছাড়ানো আকুল সুরে উদাস হয়ে বেড়ায় ঘুরে
পুবে হাওয়া গৃহহারা॥
हे गाणे मराठीत…
बादल बाउल बाजाय रे एकतारा ..
सारा बेला धरे झरो झरो झरो धारा…
जामेर बने धानेर खेते आपन ताने आपनि मेते
नेचे नेचे हॉलो सारा
घन जटार घटा घनाय अंधार आकाश-माझे,
पाताय पाताय टू पु र टू पु र नुपूर मधुर बाजे ..
घर छा डा नो आकूल सुरे उदास होये बेडाय घुरे
पुबे हवा गृह हारा ..
कुणी अनामिकाने केलेला ह्या कवितेचा इंग्लिश अनुवाद —-
THE rain a baul, a wandering minstrel,
He thrums on his single string all day long
in a ceaseless patter of rain.
Drunk with his own rhythm he goes dancing
through the woodlands down to the paddy-fields
until he is fit to drop.
His matted hair is a cloud
that deepens the dark sky.
Drip-drop of the rain on every tiny leaf,
is a jingle of his ankle-bells.
Listless roams the eastern wind
lured out of its home
by the far-away call of the rain
who is a baul, a wandering minstrel.
–Anon., Anthology.
वर्षा मंगल उत्सवात हे गाणे समूह स्वरात गायले जाते…